Onze eerste Munro: Ben Lomond

Tijdens het lopen de West Highland Way plannen we enkele dagen in voor het beklimmen van een paar Munro’s. Het Munro-baggen is ook in Nederland populair, we horen hierover voor het eerst ongeveer 6 jaar geleden. En vandaag 4 juni 2010 "doen" we onze eerste Munro. De weersverwachting vertelt ons dat het warm zal worden. Maar bij het begin nabij Ptarmigan Lodge was het nog bewolkt en winderig. Terwijl de meeste mensen de normale route nemen naar boven nemen en via de Ptarmigan-route naar beneden, lazen we dat het in tegenovergestelde richting de top beklimmen meer de moeite waard is. Dus we gingen voor de Ptarmigan-route. De wind voelde steeds kouder aan, maar onder de top houden de rotsen de wind tegen, met dank aan Ben Lomond zelf. Toen werd het te warm. Na een eenvoudige klauterpartij waren we op de top van onze eerste Munro. Het kostte ons ca. 3 uur tijd, inclusief rust, foto’s maken en planten bekijken, met name sommige orchideeën.
Na enige tijd op de top begonnen we af te dalen via de toeristische route, dit in vergelijking met de Ptarmigan. En het werd steeds warmer en warmer en in het bos was het 21 °C. Te warm. We daalden naar het Parkeerterrein in 2 uren 15 min. totale tijd: 5 uur 15 minuten. Hoe dan ook, hier zijn de foto's.

While walking the West Highland Way me, Bert, and my wife Lucie, squeezed in some days to walk Munro’s.
As Munro-bagging is also popular in the Netherlands, we heard about it some 6 years ago.
And today June 4th 2010 we will ‘do’ our first Munro.
The weather forecast tells us it is going to be warm. But at the start at Ptarmigan Lodge it was cloudy and windy. As most people take the normal route, I read on a site www.walkhighland.co that the other way round was more rewarding. So we took the Ptarmigan-route.
The wind felt more and more cold, but under the summit crags the wind got calm, thanks to Ben Lomond itself. But then it was too warm. After some easy scrambling we were on the summit, our first Munro. It took us some 3 hours including time to rest, taking pictures and looking at the plants, especially some orchids.
After some time at the summit we started descending the tourist-route, which is, comparing to the Ptarmigan, more or less a highway. And it was getting warmer and warmer and at the forest it was 21°C. Too warm.
We descended to the car park in 2 hours 15 min. Total time: 5 hours 15 min.
Anyway, here are the photos.



Photo: Up via Ptarmigan-route


Photo: easy scrambling just below the summit


Photo: summit Ben Lomond, my first Munro !


Photo: descending via normal route with excellent views on Loch Lomond

West Highland Way & Munro-bagging

Photo: Start at Milngavie and the end at Fort William.

Van 1 juni t/m 16 juni jl. verbleven we in Schotland.
Het plan was de West Highland Way te lopen (95 mile = 152 km) en enkele rustdagen in te plannen om de nabij gelegen Munro's te beklimmen.
Het volledige reisverhaal zal op korte termijn hier worden opgenomen.

From the 1st until the 16 th of June we spent our time in Scotland. Our plan was walking the West Highland Way (95 mile = 152 km), and during some 'restingdays' climb a few Munro's which are situated nearby the track of the WHW. A complete trip-report can be found here in a short term.

Ons avontuur.

Maar eerst enkele stellingen:
“Only a happy few walkers walk the way without any rain.” (gevonden op de website van de WHW).

“We nemen de sunblocker factor 20 mee, geen factor 50. We gaan toch naar Schotland !” (uitspraak Bert)

Voorbereiding
Toen we in januari 2010 besloten om de WHW te lopen hebben we de volgende informatiebronnen geraadpleegd:
http://www.west-highland-way.co.uk/home.asp
De officiële site van de WHW
http://www.walkhighlands.co.uk/
Een zeer informatieve site met beschrijvingen, foto’s GPS-tracks, trip reports over de beklimmingen in de Highlands van oa de Munro’s
http://www.buitensport-schotland.nl/
Een informatieve site over outdoorsport in Schotland waar tevens veel info te vinden is over Munro’s
Het boek ‘West Highland Way’ van Charlie Loram. ISBN 978-1-905864-13-3, editie 2008
Een zeer goed boek met kaarten, praktische info waar te eten en waar te slapen, vele tips over uitrusting, klimaat, beklimmingen van Munro’s langs de track en ga zo maar door.

Onze vliegreis boekten we medio maart 2010 via www.Ebookers.nl. Vanuit Düsseldorf via Schiphol naar Glasgow.
De taxi om van Glasgow Airport naar Milngavie te komen, boeken we vooraf via http://www.canniesburntaxis.com/.
Alle overnachtings-adressen boekten we vanaf medio maart 2010 via e-mail of telefoon. Het duurde 1½ week tijd om alle bevestigingen binnen te hebben.

Our adventure.
First some theses:
"Only a happy few walkers walk the way without any rain." (WHW Web site).
"We just take sunblocker factor 20 with us, not factor 50. Because we are going to Scotland." (Bert)

Preparation
In January 2010, when we decided to walk the WHW, we have consulted the following sources of information:
http://www.west-highland-way.co.uk/home.asp
The official site of the WHW
http://www.walkhighlands.co.uk/
A very informative site with descriptions, photos, GPS tracks, trip reports about the climbing/walking in the Highlands.
http://www.buitensport-schotland.nl/
An informational site about outdoorsport in Scotland where many info can be found on Munro's
The book “West Highland way " of Charlie Loram. ISBN 978-1-905864-13-3, Edition 2008
Its a very good book with maps, practical information about where to eat, where to stay, many tips about equipment, climate, climbing Munro's along the track and so on.
We booked our journey in the middle of March 2010 through www.ebookers.nl. From Düsseldorf through Schiphol to Glasgow.
The taxi to Glasgow Airport to Milngavie, we booked on advance through http://www.canniesburntaxis.com/.
All the addresses to stay were recorded mid March 2010 via e-mail or phone. It took 1½ week time to get all confirmations.


Photo: summit Ben Lomond


Photo: summit Beinn Dorain


Photo: summit Beinn an Dothaidh


Photo: summit Stob Dubh


Photo: Stob Coire Raineach


Photo: summit Ben Nevis

30 april 2010 Dave

Op Koninginnnedag klommen Dirk, Lucie en Bert in het massief van Dave.
Goed klimweer ondanks de sombere voorspellingen. Meneer Eddy was er ook (weer), wijzend op de zeldzame vegetatie.


Fotobijschrift: Lucie klimt op Autrichiens

2 april 2010 Yvoir

Op Goede vrijdag werd Yvoir bezocht.
De Aiguille zorgde voor veel klimplezier.

Fotobijschrift: 2 stipjes op de Aiguille


Fotobijschrift: Lucie klimt gezekerd door Dirk naar de top van de Aiguille.


Fotobijschrift: De afdaling van de Aiguille, Bert laat Dirk zakken

Winterklimmen bij -8°C

Inmiddels is het bijna een traditie om het klimseizoen af te sluiten zo rond de Kerst. Op 23 december 2006 en dezelfde dag in 2008 werd Corphalie opgezocht, ook op 19 december 2009 gingen Dirk, Lucie en Bert naar dit massief.
De weersverwachtingen waren gunstig: droog, maar koud. In de auto gaf de thermometer -10 °C aan. Was dat nog wel leuk om te gaan klimmen ? Lag er sneeuw of was er ijs op de rotsen/richels ?.
Na een korte verkenning wisten we het zeker: dit gaat lukken !
Met een lekker zonnetje erbij en weinig tot geen wind was het prima weer. Alleen de koude rotsen moesten nog iets opwarmen. Maar goed ingepakt had niemand het koud.
Door het dragen van de handschoenen en klimmen met de bergschoenen lukte alles prima.
Natuurlijk werden er geen zware routes gedaan. Het touw werd uitgehangen zodat we toprope konden wennen aan de rots en het klimmen op de zware schoenen.
En het ging steeds beter.
We klommen :
Sector Le Diedre
- 3 routes links van de Patinoire

Sector de la Tremblote:
- La Couleuvre, niveau 4b

Om 15:30 uur pakten we de touwen weer in en gingen naar beneden naar de auto. We reden richting Chaudfontaine. Aan de rivier de Vesdre werd geparkeerd om zo tegen 16:00 uur te gaan wandelen: ca. 4 km in een vrij geaccidenteerd terrein. Hier lag wel sneeuw en het was ca. -10 °C. Maar over de kou sprak niemand. Het werd nog spannend of we voor het invallen van de duisternis weer terug bij de auto zouden zijn. En dat lukte, want we waren om 17 uur weer terug.

Het was een leuke dag, klimmen en wandelen bij temperaturen waarbij de meeste mensen lekker bij de kachel gaan zitten.
Voor de foto’s klik hier links op de pagina onder 'Link naar...'

Durnal-weekend 15-16 augustus 2009

Met Dirk, Sacha en Sander gingen we zaterdag 15 augustus richting Durnal. Maar ons eerste reisdoel was camping de Bocq in Purnode waar we onze tentjes plaatsten.
Overigens een prachtig gelegen camping met redelijk goede sanitaire voorzieningen, gelegen aan de rivier de Bocq.

Vervolgens gingen we richting Durnal naar de rotsen. Het was inmiddels al zeer warm en het zou nog warmer worden (ca. 30°C).
Ondanks dat we pal in de zon stonden, werd het klimmen geblazen.
Eenvoudig beginnend omdat we voor het eerst in dit massief waren en even wilden proeven aan dit aparte gesteente.
Naarmate de middag vorderde werd de gradatie opgevoerd tot 5a, maar de hitte had ook zijn tol. Uiteindelijk werd met een relatief eenvoudige route, gradatie 4A, afgesloten.
Op naar de camping die inmiddels in de schaduw lag om eens goed af te koelen.
Een intensieve klimdag lag achter ons.
Voor foto's klik je op de link, in het overzicht hier links op de pagina.

Bergsportkamp 2009 Pala Dolomiti

Ons 6e bergsportkamp voerde ons juli 2009 naar Italië, naar de Pala Dolomiti om precies te zijn. Dit in navolging op de bergsportkampen in de gebieden Gran Paradiso (2003), Adamello-Presanella (2004), Wallis (2006), Subaital (2007) en de Haute Maurienne West (2008).
En nu eens zonder kinderen, ook weer een hele ervaring.

Uitgangspunt was camping ValleVerde in Predazzo, gelegen aan de weg naar de Passo Rolle. Het dorpje ligt op ca. 1020 m hoogte, heeft ca. 4300 inwoners en kent enkele winkels, twee supermarkten en enkele bergsportwinkels voor verhuur van materialen.
Er is een binnenzwembad op loopafstand van de camping.

Vanaf de camping zijn diverse bergsportmogelijkheden op redelijk korte afstand te bereiken. Zeer uitnodigend zijn de klimrotsen SottoSassa, op ca. 25 minuten wandelend vanaf de camping. Ook zijn vanaf de camping diverse eenvoudige wandeltochtjes te maken. Voor de ‘echte’ wandelingen, huttentochten, als ook het volgen van Via Ferrata ben je al snel een half uur rijden per auto kwijt (Passo Rolle).

We hadden zeer goed weer, af en toe regen en een flinke onweersbui ’s nachts. Het was vrij warm tot wel 34 °C, maar gelukkig niet aanhoudend.
Ons programma bestond uit dag- en huttentochten, klimmen en diverse Via Ferrata.
Ondanks deze activiteiten hadden we toch vakantie !



Dit ondernamen we:
- dagtocht Baita della Fontana (inlooptochtje vanaf de camping).
- dagtocht vanaf Malga Rolle naar de Cima Cavallazza (2324 m).
- huttentocht naar Rifugio Pradidali vanaf kabelbaan Rif. Rosetta: ca. 3,5 uur; op de tweede dag via Via Ferrata ‘Porton’ en ‘Velo’ naar Rif. Velo della Madonna; van hieruit dalen naar San Martino di Castrozza; lange dagtocht van 8:30 uur tot 17:00 uur;
- dagtocht Via Ferrata Pisciadu tot aan de gelijknamige hut op 2587 m;
- dagtocht Rif. Torre di Pisa (2671 m) vanaf stoeltjeslift Rif. Feodo (2121 m): veel bloemen; die 550 m stijgen deden we in 1 uur !!!
- huttentocht Bergvagabunden–hut in combinatie met Via Ferrata Bepi Sac;
- 2x klimmen nabij de camping SottoSassa en 2x klimmen nabij klimrots Passo Rolle;
- dagtocht Rif. Torre di Pisa naar Forcella dei Camosci (2636 m); zeer mooie tocht in een schitterend landschap; totaal ca. 5 uur;
- dagtocht Rif. Rosetta naar (restanten van de) gletsjer Fradusta tot aan Passo Fradusta (2680 m); zeer mooie landschappen en vergezichten;
- Via Ferrata A. Sieff.