Bergsportkamp 2009 Pala Dolomiti

Ons 6e bergsportkamp voerde ons juli 2009 naar Italië, naar de Pala Dolomiti om precies te zijn. Dit in navolging op de bergsportkampen in de gebieden Gran Paradiso (2003), Adamello-Presanella (2004), Wallis (2006), Subaital (2007) en de Haute Maurienne West (2008).
En nu eens zonder kinderen, ook weer een hele ervaring.

Uitgangspunt was camping ValleVerde in Predazzo, gelegen aan de weg naar de Passo Rolle. Het dorpje ligt op ca. 1020 m hoogte, heeft ca. 4300 inwoners en kent enkele winkels, twee supermarkten en enkele bergsportwinkels voor verhuur van materialen.
Er is een binnenzwembad op loopafstand van de camping.

Vanaf de camping zijn diverse bergsportmogelijkheden op redelijk korte afstand te bereiken. Zeer uitnodigend zijn de klimrotsen SottoSassa, op ca. 25 minuten wandelend vanaf de camping. Ook zijn vanaf de camping diverse eenvoudige wandeltochtjes te maken. Voor de ‘echte’ wandelingen, huttentochten, als ook het volgen van Via Ferrata ben je al snel een half uur rijden per auto kwijt (Passo Rolle).

We hadden zeer goed weer, af en toe regen en een flinke onweersbui ’s nachts. Het was vrij warm tot wel 34 °C, maar gelukkig niet aanhoudend.
Ons programma bestond uit dag- en huttentochten, klimmen en diverse Via Ferrata.
Ondanks deze activiteiten hadden we toch vakantie !



Dit ondernamen we:
- dagtocht Baita della Fontana (inlooptochtje vanaf de camping).
- dagtocht vanaf Malga Rolle naar de Cima Cavallazza (2324 m).
- huttentocht naar Rifugio Pradidali vanaf kabelbaan Rif. Rosetta: ca. 3,5 uur; op de tweede dag via Via Ferrata ‘Porton’ en ‘Velo’ naar Rif. Velo della Madonna; van hieruit dalen naar San Martino di Castrozza; lange dagtocht van 8:30 uur tot 17:00 uur;
- dagtocht Via Ferrata Pisciadu tot aan de gelijknamige hut op 2587 m;
- dagtocht Rif. Torre di Pisa (2671 m) vanaf stoeltjeslift Rif. Feodo (2121 m): veel bloemen; die 550 m stijgen deden we in 1 uur !!!
- huttentocht Bergvagabunden–hut in combinatie met Via Ferrata Bepi Sac;
- 2x klimmen nabij de camping SottoSassa en 2x klimmen nabij klimrots Passo Rolle;
- dagtocht Rif. Torre di Pisa naar Forcella dei Camosci (2636 m); zeer mooie tocht in een schitterend landschap; totaal ca. 5 uur;
- dagtocht Rif. Rosetta naar (restanten van de) gletsjer Fradusta tot aan Passo Fradusta (2680 m); zeer mooie landschappen en vergezichten;
- Via Ferrata A. Sieff.

Beez 29 mei 2009

Het is zo rond 10:30 uur als Lucie en Bert het touw en de klimspullen onder aan de rotsen van Beez leggen. Een ontspannen klimdagje onder een heerlijk zonnetje is het idee. En dat wordt het ook.

In de sector La Jonction klimmen we de volgende routes:
- Eve Line: tot aan plateau (3+)
- Manetball (3+)
- Inoxis (4): zeer fysieke en gladde sleutelpassage
- Moi, je fais de la montagne (3)
- Beezodrome (5a): zie foto hierna



Vervolgens gingen we naar de sector La Liedekerke, waar we toevallig twee bekenden, Henk en Hans, tegenkwamen.
Bert klom hier de La Liedekerke (3+), een eenvoudige, doch lange route die al vaker gedaan is, maar zeer leuk blijft om te doen. Met name de instap is heerlijk om te klimmen, en uiteindelijk de lange abseil geeft ook wel weer een kik.
Zo rond 17:00 uur gingen we weer naar huis, voldoende moed verzameld voor de volgende keer.

Mozet, 30 april 2009

10:30 uur
Dirk draait beheerst aan het stuur en zet zijn Roomster op z'n plek in de berm nabij restaurant Au Moulin. Deze ligt in de mooie Samsonvallei nabij Mozet. Daar gaan Henk, Dirk en Bert klimmen in het kleine kalkmassief. Het stijgende pad is nog nat van de regen van de dag daarvoor, maar het is blauw en het zal al snel warm worden.
Nadat we langs de verschillende deelmassieven hebben gelopen en aan de hand van de topo een keuze hebben gemaakt van de te beklimmen routes, worden de klimschoenen aangetrokken.
Achtereenvolgens worden de routes Nigritella (4-), Edelweiss (3) en Soldanella (4) beklommen. De 1e route heeft een lastige, maar ook gladde instap. De laatste is over het algemeen lastiger dan verwacht, maar als je relais hebt gemaakt aan het 'gipfelkreuz', heb je een mooi uitzicht over de vallei.

13:10 uur
Tijdens de pauze laten we ons de appelflappen goed smaken en trekken door naar de volgende routes, Linde (3+) en de Alpenkauw (5a) doen we toprope. Deze laatste is een mooie route (zie foto boven).

16:35 uur
Dirk klimt op dat moment de route Schaap (4) voor.
Het thuisfront belt. Zo horen we van de ramp die zich in Apeldoorn eerder die dag heeft voltrokken. Triest !

Het leven gaat door. Zo ook wij. Want Dirk is in deze route net de lastige instap voorbij.
De route kent aflopende treetjes en is deels ook glad afgeklommen. Boven geraken geeft dan ook een goed gevoel.
Deze route is als een 4 gewaardeerd, maar waarvan we het eens zijn achteraf dat dit toch zwaarder aanvoelt, mede door de afgeklommen stukken. Dit is in feite ook onze conclusie over dit massief. De routes zijn over het algemeen laag gewaardeerd.

17:45 uur
De Roomster draait de weg op en we rijden door de mooie Samsonvallei naar de snelweg bij Wierde. Tevreden gaan we huiswaarts.

Foto's: klik op de link hierboven links onder fotoalbum Mozet 30 april 2009

December 2008

Op 23 december 2008 werd het outdoor-klimseizoen afgesloten in het massief van Corphalie. Met zijn drieën aan 2 touwen werd het weer een leuke klimdag. Beginnend in de mist maar dat veranderde al snel in een blauwe lucht en lekker zonnetje.
De laatste route was het spannends, La DC 4a. Zouden we die halen voor het invallen van de duisternis. Maar met een eindsprintje waren we voor het donker bij de auto.
Het jaar werd afgesloten met frieten bij Dirk thuis.
De foto's zijn te zien via de link links boven: 'Fotoalbum Corphalie 23 december 2008'

Beklimming van de Monte Cervino in Bergschenhoek

Met z'n 10-en bestormden we zaterdag 18 oktober jl. de Monte Cervino, de betonkolos in Bergschenhoek.
Het werd een leuke ontspannen middag waarbij veel routes werden beklommen.

NKBV Bergsportkamp Haute Maurienne Oost juli 2008

Bijschrift foto: zicht op de gletsjers Refuge d'Evettes

Het was inmiddels ons 5e bergsportkamp waaraan we deelnamen, na bergsportkampen in de gebieden “Gran Paradiso’ in 2003, ‘Adamello-Presanella’ in 2004, ‘Wallis’ in 2006 en het ‘Subaital’ in 2007. En dan nu was de camping in Lanslevillard uitvalsbasis voor diverse bergsportactiviteiten.
Het dorpje Lanslevillard ligt op ca.14 60 m, heeft ca. 400 inwoners en kent enkele winkels met een kleine supermarkt en 2 bergsportwinkels voor verhuur van materialen. Er is een binnenzwembad met aan de buitenzijde, een klimmuurtje voor de allerkleinsten.

De camping ligt langs de rivier de L’Arc. Verder ligt langs de camping de doorgaande weg Modane- Bonneval die voor ons echter niet als storend werd ervaren.
Alle bergsportmogelijkheden (klimmen en Via Ferrata) en uitgangspunten voor het maken van bergwandelingen/huttentochten liggen op maximaal een half uur rijden per auto.
We hadden over het algemeen zeer goed weer, alhoewel het ook heeft geregend.
We hebben verschillende dag- en huttentochten en een gletsjertour gemaakt, geklommen en diverse Via Ferrata bedwongen. Kortom: een zeer actieve vakantie.

Bijschrift foto: Via Ferrata te Bessans

Dit ondernamen we:
- Refuge d’Evettes: langs de gorge omhoog, via de familieweg omlaag: ca. 5 uur; hoogteverschil + 540 m en – 540 m
- Refuge de Carro; aanloop dag 1 in 4 uur, vanuit de hut naar Col de Carro (3149m) in 2 uur, dag 2 via de Col Pariotes naar beneden
- Refuge de la Femma; vanuit Pont de la Neige naar de hut v.v , ca 7 uur lopen per dag
- Gletsjertour vanaf L'Ecot via Refuge d 'Evettes naar de Glacier Grand Méan richting Col de la Disgrace, 1140 m stijgen tot aan de voet van de gletsjer, dan ca. 200 m stijgen tot onder de Col, en verolgens weer 1340 m dalen (dagtocht !)
- Klimmen in Bessans in 2 massieven
- Via Ferrata in Lanslevillard, Bessans en Aussois


Bijschrift foto: richting Col de la Disgrâce (3225m)

Klimweek Orpierre geslaagd !

Vanaf 31 mei tot 6 juni jl. klommen Dick, Dirk, Huibert, Otto, Theo en Bert onder redelijk gunstige weersomstandigheden in de diverse sectoren in Orpierre. Daarnaast werd er lekker gegeten, een terrasje gepikt, flink ge- OH-d, het thuisfront gemist en goed geslapen. Kortom een klimweek zoals het moest zijn.
De kroon op de week was toch wel dat iedereen een lange route klom in de sectoren Quiquillon, Adrech en/of Ascle.
De foto’s getuigen hiervan. Klik op de link voor de fotoalbums van Bert en Dick.