Mozet, 30 april 2009

10:30 uur
Dirk draait beheerst aan het stuur en zet zijn Roomster op z'n plek in de berm nabij restaurant Au Moulin. Deze ligt in de mooie Samsonvallei nabij Mozet. Daar gaan Henk, Dirk en Bert klimmen in het kleine kalkmassief. Het stijgende pad is nog nat van de regen van de dag daarvoor, maar het is blauw en het zal al snel warm worden.
Nadat we langs de verschillende deelmassieven hebben gelopen en aan de hand van de topo een keuze hebben gemaakt van de te beklimmen routes, worden de klimschoenen aangetrokken.
Achtereenvolgens worden de routes Nigritella (4-), Edelweiss (3) en Soldanella (4) beklommen. De 1e route heeft een lastige, maar ook gladde instap. De laatste is over het algemeen lastiger dan verwacht, maar als je relais hebt gemaakt aan het 'gipfelkreuz', heb je een mooi uitzicht over de vallei.

13:10 uur
Tijdens de pauze laten we ons de appelflappen goed smaken en trekken door naar de volgende routes, Linde (3+) en de Alpenkauw (5a) doen we toprope. Deze laatste is een mooie route (zie foto boven).

16:35 uur
Dirk klimt op dat moment de route Schaap (4) voor.
Het thuisfront belt. Zo horen we van de ramp die zich in Apeldoorn eerder die dag heeft voltrokken. Triest !

Het leven gaat door. Zo ook wij. Want Dirk is in deze route net de lastige instap voorbij.
De route kent aflopende treetjes en is deels ook glad afgeklommen. Boven geraken geeft dan ook een goed gevoel.
Deze route is als een 4 gewaardeerd, maar waarvan we het eens zijn achteraf dat dit toch zwaarder aanvoelt, mede door de afgeklommen stukken. Dit is in feite ook onze conclusie over dit massief. De routes zijn over het algemeen laag gewaardeerd.

17:45 uur
De Roomster draait de weg op en we rijden door de mooie Samsonvallei naar de snelweg bij Wierde. Tevreden gaan we huiswaarts.

Foto's: klik op de link hierboven links onder fotoalbum Mozet 30 april 2009

December 2008

Op 23 december 2008 werd het outdoor-klimseizoen afgesloten in het massief van Corphalie. Met zijn drieën aan 2 touwen werd het weer een leuke klimdag. Beginnend in de mist maar dat veranderde al snel in een blauwe lucht en lekker zonnetje.
De laatste route was het spannends, La DC 4a. Zouden we die halen voor het invallen van de duisternis. Maar met een eindsprintje waren we voor het donker bij de auto.
Het jaar werd afgesloten met frieten bij Dirk thuis.
De foto's zijn te zien via de link links boven: 'Fotoalbum Corphalie 23 december 2008'

Beklimming van de Monte Cervino in Bergschenhoek

Met z'n 10-en bestormden we zaterdag 18 oktober jl. de Monte Cervino, de betonkolos in Bergschenhoek.
Het werd een leuke ontspannen middag waarbij veel routes werden beklommen.

NKBV Bergsportkamp Haute Maurienne Oost juli 2008

Bijschrift foto: zicht op de gletsjers Refuge d'Evettes

Het was inmiddels ons 5e bergsportkamp waaraan we deelnamen, na bergsportkampen in de gebieden “Gran Paradiso’ in 2003, ‘Adamello-Presanella’ in 2004, ‘Wallis’ in 2006 en het ‘Subaital’ in 2007. En dan nu was de camping in Lanslevillard uitvalsbasis voor diverse bergsportactiviteiten.
Het dorpje Lanslevillard ligt op ca.14 60 m, heeft ca. 400 inwoners en kent enkele winkels met een kleine supermarkt en 2 bergsportwinkels voor verhuur van materialen. Er is een binnenzwembad met aan de buitenzijde, een klimmuurtje voor de allerkleinsten.

De camping ligt langs de rivier de L’Arc. Verder ligt langs de camping de doorgaande weg Modane- Bonneval die voor ons echter niet als storend werd ervaren.
Alle bergsportmogelijkheden (klimmen en Via Ferrata) en uitgangspunten voor het maken van bergwandelingen/huttentochten liggen op maximaal een half uur rijden per auto.
We hadden over het algemeen zeer goed weer, alhoewel het ook heeft geregend.
We hebben verschillende dag- en huttentochten en een gletsjertour gemaakt, geklommen en diverse Via Ferrata bedwongen. Kortom: een zeer actieve vakantie.

Bijschrift foto: Via Ferrata te Bessans

Dit ondernamen we:
- Refuge d’Evettes: langs de gorge omhoog, via de familieweg omlaag: ca. 5 uur; hoogteverschil + 540 m en – 540 m
- Refuge de Carro; aanloop dag 1 in 4 uur, vanuit de hut naar Col de Carro (3149m) in 2 uur, dag 2 via de Col Pariotes naar beneden
- Refuge de la Femma; vanuit Pont de la Neige naar de hut v.v , ca 7 uur lopen per dag
- Gletsjertour vanaf L'Ecot via Refuge d 'Evettes naar de Glacier Grand Méan richting Col de la Disgrace, 1140 m stijgen tot aan de voet van de gletsjer, dan ca. 200 m stijgen tot onder de Col, en verolgens weer 1340 m dalen (dagtocht !)
- Klimmen in Bessans in 2 massieven
- Via Ferrata in Lanslevillard, Bessans en Aussois


Bijschrift foto: richting Col de la Disgrâce (3225m)

Klimweek Orpierre geslaagd !

Vanaf 31 mei tot 6 juni jl. klommen Dick, Dirk, Huibert, Otto, Theo en Bert onder redelijk gunstige weersomstandigheden in de diverse sectoren in Orpierre. Daarnaast werd er lekker gegeten, een terrasje gepikt, flink ge- OH-d, het thuisfront gemist en goed geslapen. Kortom een klimweek zoals het moest zijn.
De kroon op de week was toch wel dat iedereen een lange route klom in de sectoren Quiquillon, Adrech en/of Ascle.
De foto’s getuigen hiervan. Klik op de link voor de fotoalbums van Bert en Dick.

Kennismaking met het klimmassief in Yvoir

Foto: overzicht van het massief

Op 12 mei klommen Dirk en Bert onder zomerse omstandigheden in Yvoir.
De kennismaking met dit massief bij deze warmte (27°C), viel in goede aarde.
Na een paar touwlengtes was de gewenning aan de rots en de waardering duidelijk. Sommige routes kennen gladde stukken maar zijn goed te doen.

We klommen de volgende routes:
Sector Aiguille:
- Pardoes (1e TL niveau 4a) en 2e TL van de Hitparade (niveau 4b)
Sector L’ecole:
- Highways to heaven (niveau 3c)
- Marmotje (niveau 4b)
- Vosje (niveau 4a)
Sector La Grande Dalle:
- Herman (2 TL niveau 4a

Foto: abseil vanaf de Aiguille

Opvallend detail was dat we de orchidee genaamd ‘Vogelnestje’ zagen bij het 2e relais van de route Herman. Hopelijk hebben de klimmers voldoende respect en laten deze, in Nederland zeer zeldzame orchidee, ongemoeid.

Foto: Ter nagedachtenis.

Klimmen in Beez 3 april 2008

 

Omdat Lucie en ik dit jaar nog niet buiten samen hebben geklommen, en dit er voorlopig nog niet van zal komen, nemen we vrij en gaan donderdag 3 april jl. op pad.
Het regent bij het vertrek, maar de buienradar verklapt ons dat het in de buurt van Namen droog moet zijn.
Maar het is een mistroostige dag, zwaar bewolkt en af en toe lichte regen.
Maar belangrijk is dat de rotsen droog zijn, hoewel ze koud aanvoelen.

Lucie heeft een mindere dag en wil niet voorklimmen, ook het naklimmen lukt minder goed, ze heeft het koud. Ik heb daar minder last van en het klimmen voelt lekker. De klimcursus werkt positief uit. Alhoewel het wennen is aan de verticale rotsen omdat ik dit jaar alleen nog in Corphalie op de platen heb geklommen.
De route 'A momentary leapse of reason' klim ik niet geheel volgens de lijn, er is verdacht veel groen in deze route, waarschijnlijk omdat deze weinig wordt geklommen. Ergens zit geen haak (meer) zodat ik kort uitweek naar links naar de route 'The final cut', dan weer terug in de oorspronkelijke route omdat ik een blauwe haak zie en uiteindelijk klom ik deze uit tussen de twee genoemde routes is.

We klimmen de volgende routes:

- One of thee days, niveau 3+; voorklim Bert
- Money, niveau 4; toprope
- The final cut,niveau 4; voorklim Bert
- A momentary leapse of reason, niveau 4: voorklim Bert
- Zanzibar; niveau 4; voorklim Bert